Veikindi

Undanfarna daga hef ég legið í ógurlegri flensu. Óbærilegar höfuðkvalir, linnulaus, ljótur og allt að því fjandsamlegur hósti ásamt ársbirgðum af kvefi tóku sér bólfestu í líkama mínum og náðu að hreiðra ansi vel um sig. Ekki beint sá nýársfagnaður sem ég hafði óskað mér. Yfirmaður minn sá aumur á mér og sendi mig heim úr vinnunni og hef ég sofið nánast sleitulaust í þrjá daga. Ég held þó að ég sé komast aftur til meðvitundar, vakna aftur til lífsins. Fátt er nefnilega eins leiðinlegt og að vera veikur, geta ekkert gert, sofa lungan úr deginum, einfaldlega dapurleg tilvera. Ég ber þó eina tilhlökkun í brjósti mér nú þegar ég er komast á ról, HM í handbolta er að byrja um næstu helgi og þá er nú heppilegt að vera við hestaheilsu, tilbúinn að hvetja strákana okkar til dáða, öskra á dómarana yfir Atlantshafið. Ég held ég sé kominn undir verndarvæng nýrrar huggunar. Já, það eru dýrðardagar framundan. Speki dagsins: Ef þú hefur ekki tíma fyrir heilsuna í dag, þá hefur heilsan ekki tíma fyrir þig á morgun.