Óhappa-Gunni ( Stundum er betra að svara EKKI símanum )

Þannig er mál með vexti að ég fór að sofa óvenjusnemma seinasta laugardagskvöld, bara klukkan eitt eða tvö eins og reglusömum og prúðum pilti sæmir. Ekkert vesen á mér frekar en fyrri daginn. Ég vakna svo upp við það að síminn minn hringir um klukkan fimm. þegar hringt er í mig á nóttinni þá er ég yfirleitt ekki í skapi til að svara, bara ykkur að segja þá svara ég MJÖG sjaldan. Mér er skapi næst að henda símanum mínum þegar ég er vakinn og fæ ekki minn svefnfrið.En ég sá að það var Benni frændi sem var að hringja og hann býr á Hellu þannig að ég ákvað að gera undantekningu og svara símanum mínum. Benni frændi var þá á djamminu niðrí bæ og greyið strákurinn er mjög áttavilltur í bænum, hann hafði orðið viðskila við félaga sinn þannig að ég ákvað að gera góðverk og sækja kappann niðrí bæ þó svo að klukkan væri alveg að verða hálf sex. Ég skunda mér í föt og stekk út í bíl. Þegar ég er kominn á Hverfisgötuna gefur bíllinn minn hins vegar upp öndina og neitar að halda för áfram. Ég vissi eiginlega ekki hvort ég ætti að hlægja eða gráta. ég hringi í benna frænda og segi honum frá óförum mínum og hann kemur og við reynum að koma bílnum í gang. En allt kemur fyrir ekki, hann fór ekki í gang, helvítis druslan. Þannig að ég þurfti að hringja á leigubíl og þannig sótti ég benna frænda í bæinn. ég fór með honum heim í leigubíl og við vorum komnir heim um sexleytið. Ég held ég sleppi því að svara símanum næst og haldi bara áfram að sofa.