Löggan er vinur minn!

Mér hefur alltaf þótt vænt um lögguna, sérstaklega Kópavogslögguna. Í dag var ég svo heppinn að fá í fyrsta sinn á ævinni lögreglufylgd. Pæliði í því það eru sko ekki allir sem fá svoleiðis. Nú er maður kominn í hóp með fyrirmönnum þessa lands, forsetanum, forsætisráðherranum, sendiherrum og hvað þessir gæjar allir heita. Þannig er mál með vexti að lögreglan í Kópavogi stoppaði mig í dag og gerði athugasemd varðandi það að ég er ekki ennþá kominn með skoðun á bílinn. Ég veit þetta er ekkert til að monta sig af eða fara með í blöðin út af en þeir ákváðu að fylgja mér til skoðunarstöðvarinnar Frumherja á Dalveginum og sjá til þess að ég pantaði tíma fyrir drusluna. Eins og áður sagði ég er ekki að gorta mig neitt af þessum trassaskap í mér, ég veit fullvel að þetta er ekki til eftirbreytni. Hins vegar vil ég þakka lögreglunni í Kópavogi miklu fremur fyrir sérlega vönduð vinnubrögð. Þarna sá hún sér leik á borði og dró fram gula spjaldið eins og í fótboltanum, ég held að þetta sé mjög sniðug og heillavænleg leið í átt að betra samfélagi. Ekki alltaf vera að sekta hægri vinstri eins og einhverjir kjánar, heldur gefa fólki tækifæri til að bæta ráð sitt. Þetta var geðþekk kona í töff lögreglubúningi og ég verð að segja að álit mitt á lögreglunni hefur stórbatnað eftir þessa uppákomu. Svo er líka gaman að fá lögreglufylgd.