been fuelin' up on cocaine and whiskey

fimmtudagur, desember 02, 2004


Að vera einnar konu maður

Ég man ekki hvort ég var búinn að segja ykkur frá því en 30. nóvember skipar ákaflega veigamikinn sess í sögu stórfjölskyldunnar í Hvammi. Þetta er brúðkaupsdagur foreldra minna og í gær voru 47 ár liðin síðan skötuhjúin gengu í það heilaga og létu pússa sig saman eins og sagt er. Ykkur kann kannski ekki að þykja þetta býsna merkilegur áfangi en mér finnst þetta alveg undraverður árangur og ég er alveg gríðarlega stoltur að eiga svona trausta, trúfasta og íhaldsama foreldra. Þetta hljómar eflaust óskaplega væmið allt saman en mig langar að feta í þeirra fótspor. Mig langar að vera einnar konu maður. - Við lifum á tímum þar sem skilnaðir eru afar algengir. Það virðist vera voða töff að skilja. Þú ert eiginlega ekki maður með mönnum nema að eiga nokkra skilnaði að baki. Frægustu pör landsins skilja í umvörpum. Nærtækustu dæmin á síðustu misserum, Bubbi og Brynja hafa slitið samvistum, Jón “Góði” Ólafsson sagði skilið við sýna snót fyrir ekki svo ýkja löngu og ekki varð hamingja langvinn hjá Birgittu og Hanna í Írafári. Hver er eiginlega galdurinn að hamingjusömu og langlífu hjónabandi? - Í barnslegri einfeldni minni fór ég að pæla í því hvort líkja mætti hjónabandinu við stuðningsmann sem styður uppáhalds knattspyrnufélagið sitt. Flest allir strákar eiga sér sitt félagslið sem þeir styðja í gegnum súrt og sætt. Ein megin reglan í hópi þeirra sem styðja svona félög er sú að alveg sama hvað á dynur þá skiptir þú ekki um félag. ALDREI !!! Ef þú skiptir um félag þá flokkast það allt að því sem brot á almennum hegningarlögum og þú átt í hættu að verða útskúfaður af vinahópi þínum fyrir viðlíka hegðun. Eflaust er ég á villigötum í þessum hugleiðingum mínum en mér finnst einmitt að menn og auðvitað konur líka ættu að setja dáldið íþróttaandann í hjónabandið. Standa ávallt með sinni konu sama hvað á bjátar eins og með félagsliðið. Með þessu móti ættu skilnuðum að geta fækkað umtalsvert. - Auðvitað er þetta viss einföldun hjá mér, ég geri mér alveg fyllilega grein fyrir því en samt einkennilegt til þess að hugsa að menn eru kannski í einhverjum tilfellum fastheldnari á einhvað fótboltalið úti í heimi en lífsförunautin eða þann sem þeir eiga í ástarsambandi við. Ég hef alla vega gert upp minn hug. Ég pant styðja mína konu, hver sem hún svo verður og þó á móti blási á stundum.

|
Ef þú vilt spjalla við mig
MSN: gunnigunn@hotmail.co.uk

Saumaklúbburinn

Netagerðarmenn:
Agnes
Ásta Rakel
Berglind
Bogi
Davíð
Dóra
Elísabet
Elsa
Freyja
Guðný Jóna
Ísak
Hermann
Helga Björk
Halldór
Hjálmar
Hjördís
Jón Örn
Ragga
Svanlaug
Sammi
Sigurður
Valdimar
Þórarinn
Myndasyrpa Gunna Gunn:
Gamalt&Gott
Á róló með Evu
Ísland-Ítalía
Djammið
Sálarböll
Daglegt Líf
Afmæli Ísaks
Chelsea-Arsenal
Framkvæmdir í Hvammi
Árshátíð Ímis 2001
Árshátíð Ímis 2003
Áramótagleði 2004
Afmæli Davíðs
Á landsliðsæfingu
Árshátíð Íslandspósts
Árshátíð Ísl.pósts (part 2)
Sálin á Nasa 7. maí 2005
Í svörtum fötum á Nasa 28. maí
Ferming Þórdísar 18. júní
Nokkrar myndir af Evu
Lanzarote í öllu sínu veldi
Lanzarote part II
Sálarball á Selfossi
Jólin 2005
Magni og Dilana á broadway
Árshátíð Íslandspósts 2006

Powered by Blogger