Hatur mitt í garð lögregluyfirvalda

Hæ Hæ. Dáldið langt síðan ég bloggaði síðast langaði bara að láta ykkur vita af því að ég er á lífi og vel það. Strákurinn er dottinn i sumarfrí og fylgist vel með EM í knattspyrnu eins og allir alvöru karlmenn. En yfir í annað. Ég varð fyrir því déskotans óláni að vera stoppaður af löggunni aðfaranótt mánudags. Löggan vildi meina að ég hefði ekið yfir á rauðu ljósi. Ég vildi meina að þetta hefði verið tæpt en mér var ekki sýnd nein náð né miskunn. Ég reyndi árangurslaust að malda í móinn, það var áliðið kvölds, lítil umferð, ekki hættulegustu gatnamót bæjarins. Venjulegt tuð en allt kom fyrir ekki. Ég varð að bíta í það súra epli að fá sekt. Helvíti fúlt. Ég veit ekki með ykkur en ég verð alltaf massívt pirraður þegar löggan er með svona óliðlegheit og stæla. Öll mín umferðarlagabrot sem eru nú orðin fjölda mörg eru tittlingaskítur í mínum huga. Ég hef aldrei verið hnappaður á einhverjum ofsahraða enda er ég mjög duglegur að virða hraðatakmörk. Ég missti að vísu prófið eða hafði ekki ökuréttindi í 4 mánuði vegna of margra punkta á mínum sokkabandsárum sem ökumaður. Nú hugsa eflaust flestir sem ekki þekkja til mín að hér sé á ferð síbrotamaður, algjör ökuníðingur sem virðir ekki lög og reglur. Það er þvílík fjarstæða. Ég er bara einn af þessum óheppnu. Meðal annars sóttur til saka fyrir að aka á 60km hraða á klst. hvaða rugl er það? Jæja best að hætta þessu nöldri og halda áfram að horfa á tuðrusparkið.