Persónulýsing á Gunnari í Hvammi

Gunnar bóndi í Hvammi var alla sína tíð talinn sérlega vandaður maður, lítill að vexti en bætti það upp á öðrum sviðum. Hann var mikill hæfileikamaður og flest þau verk sem hann tók sér fyrir hendur léku iðulega í höndum hans. Að undanskildu því að hann var helst til þungur á bárunni til allra húsverka. Hann þótti frár á fæti, kappnógur, slingur í samningum, brögðóttur í tafli, lúmskur og allt að því kræfur á köflum. Þrátt fyrir það var hann ætíð talinn drengur góður, vinur vina sinna og ástsæll af frændum sínum. Hann var hófsmaður á vín og kunni vel að fara með peninga. Gunnar var hæglátur og hógvær maður sem var ekki mikið fyrir það að trana sér fram. Frekar fámáll þótti hann á mannamótum og þegar kom að samskiptum við aðra en gat svo sprungið út þess á milli í stórum deilumálum. Hann var ekki fæddur með silfur skeið í munni heldur þurfti að berjast fyrir sig og sínu af dugnaði og krafti. Hann hafði ekki marga fjöruna sopið í kvennamálum og átti ekki mikið uppá pallborðið hjá kvennþjóð þessa lands, þótti helst til frekur, yfirgangssamur og taldist ekki jafnoki samferðamanna sinna þegar kom að útliti. Engu að síður báru menn umtalsverða virðingu fyrir honum og það þótti ávallt mikil fífldirfska að ætla sér að ögra Gunnari því þá var fjandinn laus. Það var á allra vörum að það væri töluvert betra að hafa hann með sér í liði en á móti.