Hin endalausa leit ógæfumannsins mikla

Hide my head I want to drown my sorrow no tommorow, no tommorow and...

Hvar ertu draumaprisessan mín? Hvar ertu? Bráðum hætti ég að nenna að leita að þér. Æi í guðana bænum, hættu þessu væli drengur. Niðurstaðan úr síðustu könnun var frekar skýr og afdráttarlaus. Það er greinilegt að fólk telur happadrýgst að verða sér úti um lífsförunaut á skólagöngu sinni. Kannski maður ætti að skella sér í skóla. Það er sennilega besta leiðin til að ganga út. Sýna stúlkum þessa lands hversu mikið gáfumenni ég er. Þær eiga örugglega eftir að falla fyrir ótrúlegum gáfum mínum. Ég held að það sé alveg vonlaust að kynnast þeirri einu réttu á vinnustaðnum. Með fullri virðingu fyrir kvenkyns vinnufélögum mínum þá held ég að sú eina sanna leynist ekki þar. Ég hef reynt að heilla dömurnar með því að stunda djammið, það hefur engan veginn borið tilætlaðan árangur. Slysaðist reyndar heim með einhverri blindfullri þarna um árið, hún afþakkaði svo pent boð mitt um bíóferð. Ég hef prófað stefnumótaleiðina, hún er alls ekki að virka og vil ég helst ekki rifja upp þá hörmung. Ef til vill þá þarf ég að henda nokkrum hundrað þúsund köllum í andlitið á mér. Nei að öllu gríni slepptu þá er langbest að vera ekkert að pæla of mikið í þessu. Þetta kemur allt með kalda vatninu.

...and I find it kind of funny, I find it kind of sad, the dreams in which I'm dying are the best I've ever had.