Það gengur bara betur næst

Það er óhætt að segja að gengi íslenska landsliðsins hafi ollið gríðarlegum vonbrigðum á Evrópumótinu í Slóveníu. Sjálfur var ég farinn að hlakka til að fylgjast með liðinu blómstra í enn einni keppninni og ylja manni þannig um hjartarætur í svarta og kalda skammdeginu sem ríkir nú. En allt fór á versta veg, við komust ekki einu sinni upp úr þessum "auðvelda" riðli. Það er greinilegt að væntingarnar voru of miklar. Mikilvægir leikmenn að leika langt undir getu og sumir kannski ekki leikfærir vegna meiðsla. Það er hægt að draga mikinn lærdóm af þessu móti tel ég. Allar þjóðirnar sem við lékum gegn tóku Óla Stefáns úr umferð. Af hverju má ekki nota Ásgeir Örn meira? Þegar Óli er í gæslu þá getur Óli bara dottið niður í hornið. Alveg eins og í gamla daga þegar Siggi Sveins og Bjarki Sig. skiptu um stöður með góðum árangri. Þó Ásgeir hafi ekki miklu reynslu með landsliðinu, þá hefur hann hlotið töluverða eldskýrn af aðþjóðahandbolta í Meistaradeildinni með Haukum. Snorri Steinn var kláralega sá leikmaður sem kom mér hvað mest á óvart. Einnig fannst mér aldursforseti liðsins Gummi Hrafnkels komast vel frá sínu. Rúnar var í lagi og Garcia átti góða spretti þó svo að hann hafi átt afar vafasamar sendingar á köflum. Ljósmyndari Gunnars í Slóveníu, Darko Slavnic tók þessa mynd í íþróttahöllinni í Celje.